ولادت أمير المؤمنين ( ع ) است چنين ترجمه كرده : « ابن شهر آشوب ( ره ) روايت كرده است در شبى كه حضرت أمير المؤمنين ( ع ) متولّد شد أبو طالب او را بر سينهء خود گرفت و دست فاطمه بنت أسد را گرفته بسوى أبطح آمد و ندا كرد بشعرى چند كه مضمون آنها اين است كه : اى پروردگارى كه شب تار و ماه روشن را آفريده‌اى بيان كن از براى ما كه كودك خود را چه نام گذاريم ؟ ناگاه مانند ابر چيزى از روى زمين پيدا شده نزديك أبو طالب آمد ابو طالب او را گرفت و با على بسينهء خود چسبانيد و به خانه برگشت چون صبح شد ديد كه لوح سبزى است در آن شعرى چند نوشته است و مضمون آنها اين است كه : مخصوص گرديديد شما اى ابو طالب و فاطمه به فرزند طاهر برگزيدهء پسنديده‌اى پس نام بزرگوار او على است و خداوند علي أعلى نام او را از نام خود اشتقاق كرده است پس ابو طالب آن حضرت را « على » نام كرد و آن لوح را در زاويهء راست كعبه آويخت ، همچنان آويخته بود تا زمان هشام بن عبد الملك ، و آن ملعون آن را از آنجا فرود آورد پس بعد از آن ناپيدا شد » . ناگفته نماند كه : در روآيات معتبرهء ديگر نيز اين مضمون كه اختيار اين اسم آن حضرت بأمر بارى تعالى و دلالت و راهنمائى او بوده است وارد شده است مثلا نصّ عبارت روايت مذكوره در غالب كتب معتمده از قبيل علل الشرايع و معانى - الاخبار و أمالى الصدوق ( ره ) ، و أمالى ابن الشيخ ( ره ) و بشارة المصطفى و كشف اليقين و كشف الحقّ و غير آنها اين است : ( حكاية عن فاطمة بنت أسد ) : « فلمّا أردت أن أخرج هتف بي هاتف : سميّه عليّا فهو علي و اللّه العلي الأعلى يقول : إنّي شققت اسمه من اسمي و أدّبته بأدبي ، و وقفته على غامض علمي ( إلى آخر الحديث ) » طالب تمام حديث بكتب نامبرده يا بتاسع بحار « باب تاريخ ولادته » يا بمدينة المعاجز « باب معاجز ميلاده » يا بكتاب غاية المرام يا غير اينها از ساير كتب معتبره رجوع كند زيرا اين حديث بسيار معروف و در غالب كتب متعلّقه بميلاد أمير المؤمنين - عليه السلام - مذكور است ، و در غالب أخبارى كه در آنها باشتقاق نام خاتم الأنبياء « محمّد ( ص ) » از نام خداى تعالى اشاره شده است و اين معنى چنان كه مصنّف ( ره ) گفت مورد اتّفاق